ئابدۇللاھ ئىبنى سالامنىڭ مۇسۇلمان بولۇش قىسسسى

(ھىجرىيە ? – 43 / مىلادىيە ? – 663)

 ‏ئابدۇللاھ ئىبنى سالام ئىبنى ھارىس بەنى قەينۇقا يەھۇدىيلىرىنىڭ ئالىملىرىدىن بىرى ئىدى. ئۇ رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مەدىنىگە كەلگەن ۋاقىتتا مۇسۇلمان بولغان. ئۇ توغرۇلۇق زەھەبىي «سىيەر» دېگەن كىتابىدا مۇنداق دېگەن: «ئۇ ئالىم ‏ئىمامدۇر، پەيغەمبەر ‏ئەلەيھىسسالام تەرىپىدىن «جەننىتى» دەپ گۇۋاھلىق بېرىلگۈچىدۇر، ئەنسارىيلارنىڭ ئىتتىپاقدىشىدۇر، رەسۇلۇللاھنىڭ خاس ساھابىلىرىدىندۇر».

‏ئۇ توغرۇلۇق نەۋەۋى مۇنداق دېگەن: «ئۇ يۇسۇف ئىبنى ياقۇب ئىبنى ئىسھاق ئىبنى ئىبراھىم خەلىلنىڭ ئەۋلادىدىندۇر. ئۇنىڭ ئىسمى جاھىلىيەتتە «ھۇسەين» ئىدى، ئاندىن ئۇنىڭغا رەسۇلۇللاھ «ئابدۇللاھ» دەپ ئىسىم قويۇپ قويغان. ئۇ رەسۇلۇللاھ مەدىنىگە تۇنجى كەلگەندىلا مۇسۇلمان بولغان ئىدى».

‏رەسۇلۇللاھ مەككىدىن مەدىنىگە ھىجرەت قىلىپ كەلگەندە، ئەنسارىيلار رەسۇلۇللاھنى مېھمان قىلىشقا تەلپۈنگەن ئىدى. رەسۇلۇللاھ ئۇلارنىڭ قايسىبىرىنىڭ يېنىدىن ئۆتسە، رەسۇلۇللاھتىن ئۆيىگە چۈشىشىنى تەلەپ قىلاتتى. رەسۇلۇللاھ ئۇلارغا: «تۆگىنى قويىۋېتىڭلار، ئۇ (قايسى ئۆينى تاللاشقا ئاللاھ تەرىپىدىن) بۇيرۇلغۇچىدۇر» دېدى. ئاندىن تۆگە ھازىرقى پەيغەمبەر مەسجىدىنىڭ ئورنىدىكى ئەبۇ ئەييۇب ئەنسارىينىڭ ئىشىك ئالدىغا كېلىپ چۆكتى. ئەبۇ ئەييۇبنىڭ قورۇسىدا رەسۇلۇللاھنىڭ قېشىغا ئەلچىلەر كېلىشكە باشلىدى. كىشىلەر ئۆزئارا: ۋاي ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى كېلىپتۇ! ۋاي ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى كېلىپتۇ!، دەپ توۋلىشىپ كەتكەن ئىدى.

ئابدۇللاھ ئىبنى سالاممۇ كىشىلەر بىلەن بىللە رەسۇلۇللاھنى كۆرۈش ئۈچۈن كەلگەنىدى. ‏ئۇ بۇ ھەقتە توختىلىپ مۇنداق دەيدۇ: «رەسۇلۇللاھ مەدىنىگە كېلىشىغىلا، كىشىلەر ئۇنىڭ قېشىغا ئالدىراشتى. مەنمۇ ئۇنىڭ قېشىغا كەلگەنلەر ئارىسىدا ئىدىم. ئاندىن رەسۇلۇللاھنىڭ يۈزىگە زەن سېلىپ قاراپ، ئۇنىڭ چىرايىنىڭ يالغانچىنىڭ چىرايىغا ئوخشىمايدىغانلىقىنى بىلدىم». ئۇ سۆزىنى داۋاملاشتۇرۇپ ئېيتىدۇ: «رەسۇلۇللاھتىن تۇنجى ئاڭلىغان سۆزۈم: ئى ئىنسانلار! سالامنى ‏ئومۇملاشتۇرۇڭلار، ئاچ قالغانلارغا تائام بېرىڭلار، كىشىلەر ئۇخلاۋاتقان كېچىلەردە ناماز ئوقۇڭلار، شۇنداق قىلساڭلار جەننەتكە خاتىرجەم كىرىسىلەر»[1].

‏سىندىي مۇنداق دەيدۇ: پەيغەمبەرلىكنىڭ يارقىن نۇرلىرى رەسۇلۇللاھتا جىلۋىلىنىپ كەتكەنلىكى ئۈچۈن، ئابدۇللاھ: «ئۇنىڭ يۈزىنىڭ يالغانچىنىڭ يۈزى ئەمەسلىكىنى بىلدىم» دېگەن. كېچىلەردە ناماز ئوقۇيدىغان سالىھ كىشىلەر نۇرانە يۈزلىرى بىلەن تونۇلىدىغان بولسا، ۋەھالەنكى رەسۇلۇللاھ ئۇلارنىڭ خوجىسى بولغان يەردە، ئۇنىڭ يۈزى قانچە جىلۋىلىنىپ كېتەر – ھە! (ئۇنىڭغا ئاللاھنىڭ سالام ۋە رەھمەتلىرى بولسۇن!)

 

‏ئەنەس ئىبنى مالىك رەزىيەللاھۇ ئەنھۇ مۇنداق دەيدۇ: ئابدۇللاھ ئىبنى سالامغا رەسۇلۇللاھنىڭ مەدىنىگە كەلگەنلىك خەۋىرى يەتكەندە، ئۇ رەسۇلۇللاھنىڭ قېشىغا كېلىپ، بىر قانچە ئىش توغرۇلۇق سوئال سورىدى، ئۇ مۇنداق دېدى: «مەن سەندىن پەقەت پەيغەمبەرلەرلا بىلىدىغان ‏ئۈچ دانە سوئال سورايمەن. بىرىنچى، قىيامەتنىڭ دەسلەپكى ئالامەتلىرى نېمە؟ ئىككىنچى، جەننەت ئەھلى يەيدىغان تۇنجى تائام نېمە؟‏ ئۈچىنچى، بالا نېمىشقا دادىسىنى ياكى ئانىسىنى تارتىدۇ؟». رەسۇلۇللاھ: «ئۇ ئىش توغرۇلۇق جىبرىل باياتىن ماڭا خەۋەر بەردى» دېۋىدى، ئابدۇللاھ ئىبنى سالام: «پەرىشتىلەر ئىچىدىكى ئاشۇ جىبرىل يەھۇدىيلارنىڭ دۈشمىنىدۇر» دېدى. ئاندىن رەسۇلۇللاھ مۇنداق دېدى: «قىيامەتنىڭ دەسلەپكى ئالامىتى بولسا، بىر ئوت كېلىپ كىشىلەرنى مەشرىقتىن مەغرىبكە توپلايدۇ. ئەمما، جەننەت ئەھلىنىڭ تۇنجى تائامى بولسا، كىت جىگرىگە چاپلاشقان گۆشتۇر. بالىنىڭ ئىشىغا كەلسەك، ئەرنىڭ سۈيى ئايالنىڭ سۈيىدىن ئىلگىرى كەلسە بالا دادىنى تارتىدۇ، ئايالنىڭ سۈيى ئەرنىڭ سۈيىدىن بالدۇر كەلسە بالا ئانىنى تارتىدۇ». شۇنىڭ بىلەن، ئابدۇللاھ: «ئاللاھتىن باشقا ئىلاھنىڭ يوقلۇقىغا، سېنىڭ ھەقىقەتەن ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى ئىكەنلىكىڭگە گۇۋاھلىق بېرىمەن» دېدى ۋە: «ئى رەسۇلۇللاھ! يەھۇدىيلار بولسا بىر بوھتانچى قەۋم. ئۇلار مېنىڭ مۇسۇلمان بولغانلىقىمنى بىلىشتىن بۇرۇن، ئۇلاردىن مەن توغرۇلۇق سوراپ باققىن» دېدى. ئاندىن يەھۇدىيلار كەلدى، رەسۇلۇللاھ ئۇلاردىن: «ئاراڭلاردا ئابدۇللاھ ئىبنى سالام قانداق ئادەم؟» دەپ سورىۋىدى، ئۇلار: «ئۇ بىزنىڭ ياخشىمىز ۋە ياخشىمىزنىڭ بالىسى، بىزنىڭ ئەۋزىلىمىز ۋە ئەۋزىلىمىزنىڭ بالىسى» دېدى. ئاندىن رەسۇلۇللاھ: «ئەگەر ئابدۇللاھ ئىبنى سالام مۇسۇلمان بولسا قانداق قارايسىلەر؟ دېۋىدى، ئۇلار: «ئاللاھ ئۇنى ئۇنداق بولۇشتىن ساقلىسۇن!» دېدى. رەسۇلۇللاھ قايتا سورىۋىدى، ئۇلار يەنە شۇنداق دېدى. ئاندىن ئابدۇللاھ چىقىپ: «ئاللاھتىن باشقا ئىلاھ يوق، مۇھەممەد ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرىدۇر، دەپ گۇۋاھلىق بېرىمەن» دېدى. ئۇلار: «ئۇ بىزنىڭ ئەسكىمىز ۋە ئەسكىمىزنىڭ بالىسى» دېدى ۋە ئۇنى ھاقارەتلىدى. ئۇ: «ئى رەسۇلۇللاھ! مەن مانا مۇشۇنىڭدىن ئەنسىرەيتتىم» دېدى[2].

‏‏‏يەھۇدىيلار ئۆزلىرىنىڭ ئالىملىرىدىن كىم ئىمان ئېيتسا ئۇنىڭغا ئازار بېرەتتى، ئۇ توغرۇلۇق سۆز – چۆچەك تارقىتاتتى. ئۇنىڭغا ناھەق، قەبىھ سۆزلەرنى چاپلايتتى. قۇرئان كەرىم بىزگە بۇ ناچار قىلمىشلار توغرۇلۇق سۆزلەپ، يەھۇدىيلار ئەنە شۇ ناھەق ئەيىبلەشلىرى بىلەن قارشى تۇرغان ئابدۇللاھ ئىبنى سالامنى ئۆز ئىچىگە ئالغان بۇ مۆمىنلەرنى مۇنداق دەپ ئاقلىغان: [ئۇلار بىرخىل ئەمەس، ئەھلى كىتابتىن (يەنى، يەھۇدىيلار ۋە ناسارالاردىن) كېچىلىرى ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى تىلاۋەت قىلىپ تۇرىدىغان ۋە سەجدە قىلىپ تۇرىدىغان بىر جامائە كىشىلەر بار. ئۇلار ئاللاھقا ۋە ئاخىرەت كۈنىگە ئىشىنىدۇ، ياخشى ئىشلارغا بۇيرۇيدۇ، يامان ئىشلاردىن توسىدۇ، خەيرلىك ئىشلارنى قىلىشقا ئالدىرايدۇ؛ ئەنە شۇلار ياخشىلاردىندۇر، ئۇلار ھەرقانداق ياخشىلىقنى قىلسۇن، ئۇ بىكار كەتمەيدۇ. ئاللاھ تەقۋادارلارنى ئوبدان بىلىدۇ][3]. ‏‏‏

‏ۋاھىدىي ئايەتنىڭ چۈشۈش سەۋەبى توغرىسىدا مۇنداق دەيدۇ: «ئىبنى ئابباس ۋە مۇقاتىلنىڭ دېيشىچە، ئابدۇللا ئىبنى سالام، سەئلەبە ئىبنى ئەسئەد، ئۇسەيد ئىبنى سۇئنە، ئەسەد ئىبنى ئۇبەيدلەر ۋە بىر قىسىم يەھۇدىيلار مۇسۇلمان بولغان ۋاقىتتا، يەھۇدىيلارنىڭ ئالىملىرى: «مۇھەممەدكە پەقەت بىزنىڭ ئەڭ ئەسكىلىرىمىز ئىمان ئېيتىدۇ. ئەگەر ئۇلار ياخشى بولغان بولسا ئۆزلىرىنىڭ ئاتا – بوۋىلىرىنىڭ دىنىنى تاشلىمىغان بولاتتى» دېيىشتى ۋە مۇسۇلمان بولغانلارغا: «سىلەر دىنىڭلارنى باشقا دىنغا ئالماشتۇرۇپ خىيانەت قىلدىڭلار» دېدى. ئاندىن ئاللاھ تائالا «ئۇلار بىر خىل ئەمەس» دېگەن ئايەتنى چۈشۈردى.

‏‏ئابدۇللاھ ئىبنى سالامنىڭ مۇسۇلمان بولۇش قىسسىسىدىن، يەھۇدىيلارنىڭ بوھتانچى قەۋم ئىكەنلىكى يەنى، يالغانچى ۋە تۆھمەتخور ئىكەنلىكى، ناھەق سۆزلەرنى توقۇپ باشقىلارغا بوھتان چاپلايدىغانلىقى ئايدىڭلىشىدۇ. بۇ تەرىپىنى يەھۇدىيلارنىڭ ئالىم – ئۆلىمالىرىدىن بىرى بولغان ئابدۇللاھ ئىبنى سالام ئاللاھ تائالا ئۇنىڭ قەلبىنى ئىسلامغا ئىچىۋەتكەندىن كېيىن بايان قىلىپ: «ئى ئاللاھنىڭ پەيغەمبىرى! يەھۇدىيلار بىر بوھتانچى قەۋىم» دېگەنىدى. ئۇلارنىڭ بوھتانلىرىدىن شۇكى، ئۇلار ئاللاھقا تۆھمەت چاپلايدۇ ۋە ئاللاھنى نالايىق سۈپەتلەر بىلەن سۈپەتلەيدۇ. قۇرئاندا ئۇلارنىڭ ئاللاھقا چاپلىغان بەزى تۆھمەتلىرى خاتىرىلەنگەن: [‹ئاللاھ ھەقىقەتەن پېقىر، بىز بولساق باي› دېگەن كىشىلەر (يەنى، يەھۇدىيلار) نىڭ سۆزىنى ئاللاھ ھەقىقەتەن ئاڭلىدى، ئۇلارنىڭ سۆزلىرىنى ۋە پەيغەمبەرلەرنى ناھەق ئۆلتۈرگەنلىكلىرىنى خاتىرىلەپ قويىمىز (يەنى، نامە – ئەمالىغا مۇئەككەل پەرىشتىلەرگە بۇنى ئۇلارنىڭ نامە – ئەمالىغا يېزىشنى بۇيرۇيمىز) ھەمدە ئاخىرەتتە پەرىشتىلەر تىلى ئارقىلىق كۆيدۈرگۈچى ئازابنى تېتىڭلار، دەيمىز][4]. [يەھۇدىيلار: ‹ئاللاھنىڭ قولى باغلاقلىقتۇر (يەنى، ئاللاھ بېخىلدۇر ياكى پېقىردۇر) › دېدى. يەھۇدىيلارنىڭ قوللىرى باغلانسۇن! ئۇلار بۇ سۆزلىرى سەۋەبلىك ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن يىراق قىلىندى. ئەمەلدە ئاللاھنىڭ ئىككى قولى ئوچۇقتۇر، قانداق خالىسا شۇنداق رىزىق بېرىدۇ، پەرۋەردىگارىڭ تەرىپىدىن ساڭا نازىل قىلىنغان قۇرئان ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكىدە يامانلىق بىلەن كۇپۇرنى ئاشۇرىدۇ (يەنى، ئۇلارنىڭ ساڭا دۈشمەنلىكىنى ۋە قۇرئاننى ئىنكار قىلىشىنى زىيادە قىلىدۇ). بىز ئۇلارنىڭ ئارىسىغا قىيامەتكىچە داۋاملىشىدىغان ئۆچمەنلىك ۋە دۈشمەنلىكنى سالدۇق. ئۇلار ھەرقاچان (رەسۇلۇللاھقا قارشى) ئۇرۇش ئوتىنى ياقماقچى بولسا ئاللاھ ئۇنى ئۆچۈرىدۇ، ئاللاھ يەر يۈزىدە (ئىسلامغا سۇيىقەست قىلىش ۋە مۇسۇلمانلار ئارىسىدا پىتنە قوزغاش بىلەن) بۇزغۇنچىلىق قىلغۇچىلارنى ياقتۇرمايدۇ][5].

[يەھۇدىيلار: «ئۇزەير ئاللاھنىڭ ئوغلىدۇر» دېدى، ناسارالار: «مەسىھ (يەنى، ئىسا) ئاللاھنىڭ ئوغلىدۇر» دېدى. بۇ ئۇلارنىڭ ئاغزىدىكى (دەلىلسىز) سۆزىدۇر، (ئۇلارنىڭ سۆزلىرى) ئىلگىرىكى كاپىرلارنىڭ (يەنى، مۇشرىكلارنىڭ: «پەرىشتىلەر ئاللاھنىڭ قىزلىرىدۇر» دېگەن) سۆزلىرىگە ئوخشايدۇ. ئاللاھ ئۇلارغا لەنەت قىلسۇنكى، (ئاللاھنىڭ بالىسى يوقلۇقىغا روشەن دەلىل تۇرسا ھەقىقەتتىن باتىلغا بۇرۇلۇپ) ئۇلار قانداقمۇ (ئاللاھنىڭ بالىسى بار دەپ) ئاللاھقا يالغان چاپلايدۇ؟][6].

‏خۇش بېشارەت ۋە مۆجىزە

‏پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئابدۇللاھ ئىبنى سالامغا جەننەت بىلەن خۇش بېشارەت بەرگەن. مۇئاز ئىبنى جەبەل رەزىيەللاھۇ ئەنھۇنىڭ مۇنداق دېگەنلىكى رىۋايەت قىلىنىدۇ: «ئىلىمنى تۆت كىشىدىن ئېلىڭلار. ئۇۋەيمىر ئەبۇ دەردادىن، سەلمان فارسىيدىن، ئابدۇللاھ ئىبنى مەسئۇددىن ۋە ئىلگىرى يەھۇدىي بولۇپ كېيىن مۇسۇلمان بولغان ئابدۇللاھ ئىبنى سالامدىن ئېلىڭلار. مەن رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ: ئۇ جەننەتتىكى ئون كىشىنىڭ ئونىنچىسىدۇر، دېگەنلىكىنى ئاڭلىدىم»[7].

‏خەرەشە ئىبنى ھۇر رىۋايەت قىلىپ مۇنداق دەيدۇ: مەن مەدىنە مەسچىتىدە جامائەت ئىچىدە ئولتۇراتتىم، ئۇلار ئىچىدە كۆرۈنۈشى چىرايلىق بىر پېشقەدەم كىشىمۇ بار ئىدى، ئۇ ئابدۇللاھ ئىبنى سالام ئىدى. ئۇ كىشىلەرگە ياخشى سۆزلەرنى دەپ بېرىشكە باشلىدى. ئاندىن ئۇ ئورنىدىن قوپۇپ كەتكەندىن كېيىن، كىشىلەر: «كىمكى جەننەت ئەھلىدىن بىرەر ئادەمنى كۆرۈشنى ئارزۇ قىلىدىكەن، بۇ كىشىگە قارىسۇن» دېيىشتى. كۆڭلۈمدە: ئاللاھ بىلەن قەسەمكى، ئۇنىڭغا ئەگىشىپ ئۆيىنىڭ ئورنىنى بىلىۋالمىسام، دېدىم – دە، ئۇنىڭغا ئەگەشتىم. ئۇ ماڭا – ماڭا ھەتتا مەدىنىدىن چىقىپ كېتشكە ئاز قالغاندا، ئاندىن ئۆيىگە كەلدى. مەن ئۇنىڭدىن ئۆيىگە كىرىشكە رۇخسەت سورىدىم، ئۇ رۇخسەت قىلدى. ئاندىن: «ئى قېرىندىشىمنىڭ ئوغلى! نېمە ھاجىتىڭ بار؟» دېۋىدى، مەن: «سەن ئورنۇڭدىن قوپۇپ كەتكەندە، كىشىلەردىن سەن توغرۇلۇق ‹كىمكى جەننەت ئەھلىدىن بىرەرىنى كۆرۈۋېلىشنى ئارزۇ قىلسا، بۇ كىشىگە قارىسۇن› دېگەنلىكىنى ئاڭلاپ، سېنىڭ بىلەن ھەمسۆھبەت بولۇشقا قىزىقىپ قالدىم» دېدىم. ئۇ ماڭا: «جەننەت ئەھلىنى ئاللاھ تائالا ياخشى بىلگۈچىدۇر. كىشىلەرنىڭ ئۇ گەپنى نېمە ئۈچۈن دېگەنلىكىنى ساڭا دەپ بېرەي. بىر ۋاقىتتا مەن ئۇخلاۋاتاتتىم، چۈشۈمدە تۇيۇقسىز مېنىڭ قېشىمغا بىر كىشى كېلىپ، ماڭا: ‹ئورنۇڭدىن تۇر› دېدى، ئاندىن قولۇمنى تۇتتى. مەن ئۇنىڭ بىلەن بىللە ماڭدىم. قارىسام، سول تەرىپىمدە بىر مۇنچە يوللار تۇرىدۇ. مەن ئۇنىڭغا كىرىشكە تەمشەلسەم، ئۇ كىشى ماڭا: ‹ئۇ يولغا كىرمە، ئۇ بولسا سول تەرەپ ئىگىلىرىنىڭ (يەنى، نامە – ئەمىلى سول تەرىپىدىن بېرىلىدىغان بەختسىزلەرنىڭ) يولىدۇر› دېدى. شۇنداق قارىسام، ئوڭ تەرىپىمدە داغدام يول تۇراتتى. ‏‏ئۇ كىشى ماڭا: ‹مانا مۇشۇنىڭدا ماڭ› دېدى. ئاندىن مېنى بىر تاغنىڭ قېشىغا ئەكىلىپ، ماڭا: ‹چىققىن› دېدى. مەن تاغقا چىقماقچى بولۇپ، يۇقىرىغا ئۆرلىگىنىمدە كەينىمچە يىقىلدىم، ھەتتا نەچچە قېتىم سىناپ باقتىم. ئۇ كىشى مېنىڭ بىلەن بىللە مېڭىپ، مېنى ئۇچى ئاسماندا، تېگى يەردە بولغان بىر تۈۋرۈكنىڭ قېشىغا ئەكەلدى. ئۇ تۈۋرۈكنىڭ ئەڭ ئۈستىدە بىر تۇتقا بار ئىكەن. ئۇ كىشى ماڭا: ‹ئۈستىگە چىققىن› دېدى. مەن: ‹قانداق چىقىمەن؟ ئۇنىڭ ئۇچى ئاسماندا تۇرسا!› دېدىم. ئۇ كىشى قولۇمدىن تۇتۇپ، مېنى يۇقىرىغا ئاتتى، مەن ئۇ تۇتقىغا ئېسلىپ قالدىم. ئاندىن ئۇ كىشى تۈۋرۈكنى ئۇرۇپ يىقىتىۋەتتى. تاڭ ئاتقۇچىلىك تۇتقىغا ئېسىلىپ تۇرۇپ قالدىم… ئاندىن (ئۇيقۇمدىن ئويغىنىپ) رەسۇلۇللاھنىڭ قېشىغا كېلىپ، چۈشۈمنىڭ ۋەقەلىكىنى ئۇنىڭغا سۆزلەپ بەردىم. رەسۇلۇللاھ مۇنداق دېدى: ‹سول تەرىپىڭدە كۆرگەن يوللار بولسا، سول تەرەپ ئىگىلىرى (يەنى، ئەمەل دەپتىرى سول تەرىپىدىن بېرىلىدىغان بەختسىزلەر) نىڭ يولىدۇر. ئوڭ تەرىپىڭدە كۆرگىنىڭ بولسا، ئوڭ تەرەپ ئىگىلىرى (يەنى، نامە – ئەمىلى ئوڭ تەرىپىدىن بېرىلدىغان سائادەتمەنلەر) نىڭ يولىدۇر. تاغ بولسا شېھىتلەرنىڭ مەنزىلىدۇر. ئۇنىڭغا سەن ھەرگىز يېتەلمەيسەن. تۈۋرۈك بولسا ئىسلام تۈۋرىكىدۇر. تۇتقا بولسا ئىسلام تۇتقىسىدۇر. سەن ئۆلگىچىلىك شۇ تۇتقىغا مەھكەم ئېسىلىپ ماڭىسەن›».

‏بەيھەقىي ئېيتىدۇ: «مانا بۇ بىر مۆجىزە. چۈنكى، رەسۇلۇللاھ ئۇنىڭ شېھىتلىككە ئېرىشەلمەيدىغانلىقى توغرۇلۇق خەۋەر بەرگەن ئىدى، ئەمەلىيەتتىمۇ شۇنداق بولدى. ئەبۇ ئۇبەيد قاسىم ئىبنى سالام ۋە ئۇنىڭدىن باشقىلارنىڭ زىكىر قىلىشىچە، ئۇ 43 ياشتا ۋاپات بولغان».

ئىبنى ئابدۇلبەر ئېيتىدۇ: «ئابدۇللاھ ‏‏مۇئاۋىيەنىڭ خەلىپىلىكى دەۋرىدە، مەدىنىدە 43 يېشىدا ۋاپات بولغان. پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئۇنىڭ جەننەت ئەھلى ئىكەنلىكىگە گۇۋاھلىق بەرگەن».

‏ئەھلى كىتابقا رەسۇلۇللاھنىڭ سۈپەتلىرىنى تونۇشتۇرىدىغان خەۋەرلەر كەلگەن. مۇشۇ جەھەتتىن، رەسۇلۇللاھ ئۇلارغا قىلغان خىتابىدا: «ئى يەھۇدىيلار جامائىتى! ئىسىت سىلەرگە! ئاللاھتىن قورقۇڭلار، ئۇنىڭدىن باشقا ھېچبىر ئىلاھ بولمىغان ئاللاھ بىلەن قەسەمكى، سىلەر ھەقىقەتەن مېنىڭ ئاللاھنىڭ ھەق پەيغەمبىرى ئىكەنلىكىمنى ۋە سىلەرگە ھەقنى ئېلىپ كەلگەنلىكىمنى ئوبدان بىلىسىلەر، مۇسۇلمان بولۇڭلار» دېگەن ئىدى. بۇ تەرىپىنى ئابدۇللاھ ئىبنى سالاممۇ مۇسۇلمان بولغاندىن كېيىن تەكىتلەپ، يەھۇدىيلارغا مۇنداق دېگەن: « ئۇنىڭدىن باشقا ھېچبىر ئىلاھ بولمىغان ئاللاھ بىلەن قەسەمكى، سىلەر ھەقىقەتەن ئۇنىڭ (پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ) ئاللاھنىڭ ئەلچىسى ئىكەنلىكىنى ۋە ئۇنىڭ ھەقنى ئېلىپ كەلگەنلىكىنى ياخشى بىلىسىلەر».

ئىبنى تەيمىيە ئېيتىدۇ: «ئەھلى كىتابقا مۇھەممەد سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ سۈپەتلىرىنى تونۇشتۇرىدىغان خەۋەرلەر ئىلگىرىكى كىتابلاردا بار بولۇپ، بۇ ئۇلاردىن مۇتەۋاتىردۇر». ئەھۋال شۇنداق بولسىمۇ، ئۇلارنىڭ ئارىسىدا رەسۇلۇللاھقا ئىمان ئېيىتقانلىرىمۇ بار، ھەسەتخورلۇقى ۋە چوڭچىلىقى رەسۇلۇللاھقا ئىمان ئېيتىشتىن توسۇپ قويۇپ، نەتىجىدە، دۇنيا – ئاخىرەتتە زىيان تارتقانلىرىمۇ بار.

 

مەنبە: http://articles.islamweb.net

تەرجىمىدە: يۇلتۇز.

—————–
[1] تىرمىزى رىۋايىتى.
[2] بۇخارى رىۋايىتى.
[3] «ئال ئىمران» سۈرىسى، 113 – 115 – ئايەتلەر.
[4] «ئال ئىمران» سۈرىسى، 181 – ئايەت.
[5] «مائىدە» سۈرىسى، 64 – ئايەت.
[6] «تەۋبە» سۈرىسى، 30 – ئايەت.
[7] تىرمىزى رىۋايىتى.

Please follow and like us:

جاۋاب يېزىش

ئېلېكتىرونلۇق خەت ئادرېسىڭىز ئاشكارىلانمايدۇ.